Kruševac danas – problemi i cenzura

Pre dve godine Kruševljani i Kruševljanke bili su u ozbiljnoj opasnosti da se tokom zime greju na struju. Gradska toplana je u toku grejne sezone ostala bez dve javne nabavke, a dugovi od nekoliko miliona evra pretili su zatvaranjem toplane. Tada je na poziciji gradonačelnika Kruševca bio Bratislav Gašić, sadašnji ministar odbrane, koji kontinuirano radi protiv interesa građana Kruševca. Uprkos brojnim aferama i pljačkama, gušenjima radničkih štrajkova za vreme njegovog mandata, Gašić je u februaru 2014. proglašen za ličnost godine Rasinskog upravnog okruga.

Gašićeva najnovija stara afera sastoji se iz dve reči – sukob interesa. Još u maju ove godine, prema podacima Centra za istraživačko novinarstvo Srbije i Balkanske istraživačke mreže, javnosti je otkriveno da je Gašić budžetskim novcem finansirao firme u vlasništvu, odnosno suvlasništvu njegove supruge i sina. Gašić je takođe lagao da je o potencijalnom sukobu interesa na vreme obavestio Gradsku skupštinu. Jedino što novinari mogu da urade jeste da ove podatke dostave javnosti. Ipak, tu dolazimo do medijske blokade, kako lokalnih televizija, tako i onih sa nacionalnom frekvencijom, koja postiže svoj cilj – afere bivaju sve brže i lakše zataškane, a dokumentacija koju prikupljaju novinari po pravilu nikada ne dospeva na sud. Ili zahvaljujući kontroli koju vladajuća stranka ima nad svim deklarativno nezavisnim institucijama završavaju kao odbačeni predmet. Problem sa Gašićem nije samo broj i priroda samih afera, već način na koje je njihovo obelodanjivanje i kažnjavanje osujećeno od starta.

Usled korupcije i trošenja javnog novca na interese privatnih firmi, Kruševac postaje grad duhova, grad koji mladi masovno napuštaju, a nezaposlenost neprekidno raste. Gašić ne zastaje na materijalnom pustošenju Rasinskog okruga. Izgradnja crkve u uslovima značajnog porasta siromaštva predstavlja poseban oblik bahatosti. Privatizacijsku pljačku i sveopštu bedu prati simbolički povratak u srednji vek: u međuvremenu se dočekuju ikone, proslavlja izgradnja saobraćajnih znakova, dok je infrastruktura, kako rečito svedoči primer sa kruševačkom toplanom, civilizacijski unazađena.

Problem nije samo nezajažljivost sns-ovske vlasti, već celokupna priroda sistema, koji svesno gazi po radničkim pravima i standardu običnog čoveka zarad profita nekolicine „privrednika“. To najbolje dokazuje podatak da je Gašić još 1998. nagrađivan za najboljeg privrednika, te „za ostvarene reforme u gradskoj administraciji i doprinos unapređenju privrednog ambijenta“. Koliko običan narod ima koristi od tih „reformi“ nije vredno komentarisanja.

Ipak, ono što običan, obespravljen i u bedu gurnut čovek može da uradi jeste da se kad god je to moguće, sindikalnim organizovanjem, štrajkom, protestom, aktivnošću na društvenim mrežama, suprotstavi suptilnom teroru stranačke elite i ne odustane od svog prava na dostojanstven život. Oslobođenje od ove vlasti nam potrebno i za to možemo da se izborimo jedino mi.